Om reden van industrieel-archeologische waarde werd - bij besluit van 9 november 1994 van de bevoegde Vlaamse minister - het sascomplex als monument beschermd en de omgeving met de sasmeestershuizen en de jaagpaden als dorpsgezicht.

Het sas dateert van 1861, toen men een doorsteek van honderd meter groef om zowat 5 km in bochten uit te sparen. Op het gekanaliseerde stuk werden een stuw en een sluis gebouwd. Het brugdek is van metaal met een houten bevloering. De sluizen (5,4 m breed, 42,2 m lang) met houten sluisdeuren, met kruisversterking en houten ophaalkleppen worden manueel bediend.

Het geheel vormt een uitstekend bewaard voorbeeld van een samengesteld kunstwerk uit de tweede helft van de negentiende eeuw.

Aan het sas zelf bevinden zich ook twee sasmeestershuizen, daterend uit de jaren 1860. In één daarvan is nu een klein museum ondergebracht dat gerund wordt door de vzw Historische Vaartuigen. Een cafeetje is er ingericht waar een lekkere scheepsdruppel wordt geschonken. Aan de kade liggen veelal twee historische vaartuigen met rechtstaande mast.