Algemeen
Sedert 1991 zijn de vroegere exploitatievergunningen vervangen door milieuvergunningen. Activiteiten of inrichtingen die een risico op hinder voor het leefmilieu en de leefomgeving kunnen vormen, moeten over een milieuvergunning beschikken. Aan de vergunning zijn voorwaarden gekoppeld.
De stedenbouwkundige vergunning blijft een afzonderlijke vergunning met een eigen procedure (alhoewel er intenties zijn om deze vergunningen in één dossier te behandelen). Maar stedenbouwkundige vergunning en milieuvergunning zijn wel gekoppeld, in die zin dat geen gebruik kan gemaakt worden van een afgeleverde stedenbouwkundige vergunning zolang ook de milieuvergunning niet verkregen is en vice versa.
Wanneer is een milieuvergunning nodig?
Bedrijven die een exploitatie willen starten in Vlaanderen moeten nagaan of een milieuvergunning (klasse 1 of 2) vereist is of een melding (klasse 3) volstaat. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van de lijst van als hinderlijk beschouwde inrichtingen, ook wel de indelingslijst genoemd van het Vlaams Reglement betreffende de milieuvergunning (VLAREM). Deze lijst bevat 61 rubrieken die alle mogelijk hinderlijke activiteiten van een onderneming behelzen. Het is aan het bedrijf om na te gaan welke van deze rubrieken voor hen van toepassing zijn.
Hier kun je de indelingslijst raadplegen (Titel I van het Vlarem ⇒ Bijlage 1 lijst).
Afhankelijk van onder andere de grootte van de opslag, het totale vermogen van de aanwezige machines of de opslagcapaciteit van al dan niet als gevaarlijke producten gecatalogeerde grondstoffen, valt de van toepassing zijnde rubriek in een bepaalde klasse.
In de meeste gevallen komen in het bedrijf meerdere hinderlijke inrichtingen of activiteiten voor. De inrichting met de hoogste klasse (meest hinderlijk) is bepalend voor de procedure die gevolgd moet worden. Klasse 1 (2)-activiteiten zijn hinderlijker dan klasse 2 (3)-activiteiten.
Een hulpmiddel bij het bepalen van de klasse waartoe jouw bedrijf behoort is de
Milieuvergunningenwegwijzer.