Wat doet het stadsarchief?
Het stadsarchief is een stedelijke dienst die de brug wil slaan tussen de interne diensten en het grote publiek. De erfgoedcollectie die door de stadsdiensten wordt overgedragen aan het stadsarchief zit vol van de informatie en interessante documentatie en moet voor iedereen toegankelijk zijn. Vandaar dat het stadsarchief instaat voor het beheer, de ontsluiting en de inventarisatie ervan. Niet alleen voor de diensten die ten allen tijde hun archief moeten kunnen opvragen, ook voor de geïnteresseerde medemens die op zoek is naar het verleden van Deinze, zijn deelgemeenten en inwoners.
Ben je op zoek naar het verhaal van een oude industrietak in Deinze of haar deelgemeenten? Wil je weten of je voorvaderen ook uit Deinze afkomstig zijn? Wil je een reünie houden met je oude makkers uit het jeugdhuis? Wil je een studie maken over huwelijksomstandigheden, oud-strijders of de toestanden rond geboortes begin 19de eeuw? Dit alles is terug te vinden in de meer dan 1 km lange archiefstroom en registers van Burgerlijke Stand en Bevolking.
Een bezoek aan de leeszaal
Een bezoek aan de leeszaal is gratis. Er is plaats voor zo’n 10 personen. Bij een eerste bezoek dient men zich in te schrijven, nadien is enkel de ondertekening van het leeszaalregister nodig. Niets staat je dan nog in de weg om aan je onderzoek te beginnen. Bij vragen staat de leeszaalverantwoordelijke klaar om je te begeleiden in je zoektocht.
Genealogen beschikken in de leeszaal over de bevolkingsboeken van Deinze en zijn deelgemeenten vanaf 1830 tot 1950 (Privacyredenen[1]). Deze zijn handig bij het maken van de familiestamboom. Daarnaast kunnen ook nog de akten van burgerlijke stand hiervoor gebruikt worden. Andere archiefstukken zijn op te vragen aan de hand van de inventarissen. De leeszaalverantwoordelijke haalt deze stukken dan voor je op. De stukken zelf worden in de leeszaal geconsulteerd en niet uitgeleend. Archiefstukken zijn originele documenten en moeten dan ook met zorg behandeld worden. De Gemeenteraad van Deinze keurde op 22 juni 2006 dan ook een leeszaalreglement goed waaraan staat vermeld hoe je met archiefstukken omgaat zodat ze ook nog door anderen na u bestudeerd kunnen worden en dus een zinvol, lang (lees eeuwig) leven krijgen.
[1] Omwille van de privacy zagen wij ons genoodzaakt om de bevolkingsregisters van ná 1910 buiten het bereik van de leeszaalbezoeker te plaatsen. Om de registers toch te kunnen inkijken is een toelating van de Rechtbank van Eerste Aanleg vereist.